THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Chez Alba @ Taf
2.5

Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Federico García Lorca το γνωρίζετε ως έργο ή τουλάχιστον το έχετε ακουστά. Πρόκειται για το τελευταίο έργο του γνωστού Ισπανού συγγραφέα. Στην απόδοση του ως Chez Alba όμως τα πράγματα αλλάζουν. Ο πατέρας της οικογένειας πεθαίνει. Η μητέρα πενθεί. Και αποφασίζει να μείνει για οκτώ χρόνια κλεισμένη στο σπίτι με τις πέντε κόρες της. Με μια διαφορετική όμως προσέγγιση αυτή τη φορά.

Το ενδιαφέρον σε αυτήν την εκδοχή δεν κερδίζεται εύκολα. Εκεί που νιώθεις ότι το έργο χάνεται, τη στιγμή που συνειδητοποιείς πως πρόκειται για άλλη μια προσπάθεια εντυπωσιασμού χωρίς ουσία και συναίσθημα το σκηνικό σιγά σιγά ανατρέπεται. Αποκτά αναπάντεχους κραδασμούς. Ζωντανεύει. Οι ερμηνείες των έξι γυναικών συμβάλλουν καταλυτικά σε αυτό. Πολύ περισσότερο από το ίδιο το έργο. Είναι αρκετές οι αδικαιολόγητες εξάρσεις και η αδυναμία συνοχής στην αρχή της παράστασης. Τα πέντε κορίτσια από την άλλη αποπνέουν μια ακαταμάχητα εκλεπτυσμένη θυληκότητα. Όσο και αν πετυχημένα μετατρέπονται από έφηβες σε διψασμένες γυναίκες που απαιτούν να ζήσουν όσα τους απαγορεύονται. Ευφυής και η ενδυματολογική επιλογή της Ηλένιας Δουλαδίρη να της παρουσιάσει σχεδόν αερικές. Και ύστερα αφού η μητέρα τους δε καταφέρνει να τις συγκρατήσει η σχέση εξουσίας διαλύεται για πάντα. Η τελευταία πράξη του έργου ωστόσο παρουσιάζεται ιδιαίτερα νευρικά. Ίσως να απαιτούνταν περισσότερο συναίσθημα και αλληγορία από μια περούκα και μια χτένα. Ίσως η μια ώρα παράστασης να μην ήταν αρκετή. Γ.Ε.