THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Κάρμεν @ Θέατρο Κάππα / Carmen @ Kappa Theatre

Δουλεύτηκε από τους ηθοποιούς, επεξεργάστηκε και ζυμώθηκε στις πρόβες, ολοκληρώθηκε με την σκηνοθετική παρέμβαση του Στάθη Λιβαθινού. Η Κάρμεν που παρουσιάζεται στο θέατρο Κάππα βασίζεται μεν στην πασίγνωστη όπερα του Μπιζέ και τη νουβέλα του Μεριμέ αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ένα θεατρικό πείραμα.

Πρωταγωνιστές στην σκηνή τέσσερις ξύλινες καρέκλες, μερικά αναλόγια, μια τετραμελής ορχήστρα που παίζει ζωντανή μουσική και οι τέσσερις ηθοποιοί. Σκηνικό δεν υπάρχει. Όλα επικεντρώνονται στις ερμηνείες. Τραγουδιστικές και υποκριτικές. Στο πρώτο μέρος της παράστασης κυριαρχούν οι μουσικές αναφορές από την πασίγνωστη όπερα. Σχεδόν αδιάφορες στην πλειοψηφία τους καθιστούν το πρώτο μέρος αφοπλιστικά ανιαρό. Οι σκηνές φιλονικίας όπου οι γροθιές και τα όπλα αντικαθίστανται κάθε φορά από καρέκλες στα χέρια των ηθοποιών είναι ένα πολύ έξυπνο σκηνοθετικό εύρημα που δίνει ιδιαίτερη ζωντάνια στις επίπεδες σκηνές του έργου. Στο δεύτερο λιγότερο λυρικό και περισσότερο δραματουργικό μέρος της παράστασης το ενδιαφέρον ξυπνά. Πέρασμα θεωρείστε την κορυφαία στιγμή όπου ο Ηλίας Μελέτης ως τυφλωμένος από έρωτα Χοσέ σκοτώνει τον «φιλελεύθερο» εραστή της πρωταγωνίστριας Χρήστο Σουγάρη. Αναπάντεχα ρεαλιστική σκηνή αποδεικνύει περίτρανα το τεράστιο πλεονέκτημα της αμεσότητας του θεάτρου και τη δυνατότητα που έχουν σκηνοθέτες και ηθοποιοί να τη διαχειριστούν. Εύσημα στον Στάθη Λιβαθινό. Η επιλογή της Μαρίας Ναυπλιώτου ως Κάρμεν από την άλλη δεν έγινε τυχαία. Είναι αποδεδειγμένα μια από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς της ο ρόλος της αυτός ωστόσο δεν ανήκει στους πιο πετυχημένους της καριέρας της. Είναι ιδιαίτερα εκφραστική, ανώτερη από όλους στα τραγουδιστικά μέρη, εκπέμπει τη ζωντάνια και την ακαταμάχητη επιθυμία για έρωτα, ζωή και ελευθερία που η ηρωίδα της απαιτεί αλλά ως ένα σημείο. Πιθανόν να μην τη βοηθάει ο συνολικά πειραματικός χαρακτήρας της παράστασης, ίσως να χρειαζόταν μια πιο αυστηρή καθοδήγηση σε ένα πιο σαφές πλαίσιο. H Πηνελόπη Μαρκοπούλου στο ρόλο της Μικαέλα δεν πείθει. Άχρωμη λειτουργεί πολύ καλύτερα στις σκηνές που γεμίζει το χώρο με την παρουσία της. Και αν μετά από όλα αυτά υπάρχει κάτι που μένει από την ιδιαίτερη αυτή Κάρμεν είναι πως η όπερα βγαίνει πια από τα μεγάλα και φινετσάτα σαλόνια που συνήθιζε να κάνει σεργιάνι. Κυκλοφορεί πιο εναλλακτική, περισσότερη κοινωνική, ντυμένη σαν μια κοινή ηθοποιός λίγο πριν από την πρόβα της παράστασης μαζεύοντας εντυπώσεις σε γειτονιές όπως η Κυψέλη. Όλες οι γειτονιές όμως δεν είναι απαραίτητα φιλόξενες. Γ.Ε. 3/5


An alternative and experimental version of Carmen (in Greek) is currently on show at Kappa theatre in Athens. We see a clear attempt to transform the story of Bizet’s Carmen into a more contemporary context accompanied by the sounds of jazz music and filtered with the evergreen passion of love and its numerous ways of expression.

Despite the director’s effort to adapt a modern interpretation of the story, the result appears to be rather tedious. Although leading actress Maria Nafpliotou (as Carmen) is quite convincing, her performance is overshadowed by the medium acting quality of the rest of the cast. The pronounced tense atmosphere which is interpreted via extreme shouting, violence and blood (always appearing in the same manner) and agonising singing did not prevent some of the viewers from falling asleep. The lack of stage props (only a few scattered chairs and a curtain) and the poor costume design might lead to a description of this production as “experimental” or “alternative”. However, the venue location, the ticket price as well as the choice of cast and the heavy advertising across the city’s media have nothing to do with the above terms whatsoever; in fact, it just appears as a good excuse for a low budget mainstream production with a sophisticated frame of approach attached to it. K.P. 1/5