THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Costa Rica @ 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης
2.5

“Όλοι έχουμε σκεφτεί κάποτε στη ζωή μας να τα παρατήσουμε όλα και να πάμε ένα ταξίδι κάπου μακριά όπου δεν μας γνωρίζει κανείς”. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα η σκέψη αυτή κουδουνίζει στο μυαλό αρκετών από εμάς ασφυκτικά συχνά. Είναι άραγε η Costa Rica ο ιδανικός προορισμός ή απλά μια μέτρια προσπάθεια καταγραφής της αδιέξοδης ζωής μιας συνηθισμένης γυναίκας;

Η Ρόζι κάνει τα πάντα για να πιστέψει το πρώτο. Αφήνει πίσω όλα όσα χωρούν στις αμέτρητες βαλίτσες της που δεν θα πάρει ποτέ μαζί της. Τα ακριβά της ρούχα, τα κοσμήματα, τους έρωτες που τελείωσαν, την οικογένεια και τους απλήρωτους λογαριασμούς της. Η στιγμή που θα γράψει την δική της ιστορική σελίδα θα σηματοδοτηθεί απο ένα κλίκ στον υπολογιστή. Μόλις επιβεβαιώσει την κράτηση του εισιτηρίου της για Costa Rica. Το έργο του Αλέξανδρου Ντερπούλη δεν είναι πρωτότυπο. Δεν λέει και δεν παρουσιάζει κάτι παραπάνω. Κάτι πέρα από το προφανές που ζούμε γύρω μας. Εντυπωσιάζει ωστόσο για την αμεσότητα της γλώσσας που χρησιμοποιεί κάνοντας το να θυμίζει διάλογο μεταξύ φίλων που γίνεται αυτή τη στιγμή κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Η Καλλιρόη Μυριαγκού στο μοναδικό ρόλο του έργου αποδεικνύει ότι είναι ταλαντούχα ηθοποιός. Τίποτα περισσότερο όμως. Είναι σίγουρο πως έχει τη δυναμική και την ικανότητα να υπερασπιστεί ένα δυνατό κείμενο. Τι γίνεται όμως όταν αυτό δεν υπάρχει; Η βατή και βασισμένη σε ευκολίες σκηνοθεσία της Πωλίνας Καραναστάση ενίσχυσε την εντύπωση αυτή. Εύσημα στην Ιωάννα Τσάμη για τα κοστούμια (ουσιαστικά μια εμφάνιση) της παράστασης. Πιθανώς από τις καλύτερες εμπνεύσεις της σεζόν. Γ.Ε.