THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα @ Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας
4

Η αυταρχική μητέρα δέρνει τις ενήλικες κόρες της. Τις απαγορεύει να βγουν από το σπίτι για τα επόμενα οκτώ χρόνια. Τυραννικά αποκλείει κάθε ενδεχόμενο ερωτικής τους διάθεσης. Ανακαλύψτε με ποιο τρόπο οι τρεις προτάσεις γίνονται για περίπου μιάμιση ώρα πραγματικότητα σε μια παράσταση που μοσχοβολάει θέατρο.

Το έργο κλασσικό. Η στέρηση της ατομικής ελευθερίας και οι διαχρονικές προκαταλήψεις τα βασικά χαρακτηριστικά του. «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα» του Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα ζωντανεύει στην ατμοσφαιρική σκηνή του θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας. Κεντρικό πρόσωπο η Μπερνάντα που ύστερα από την κηδεία του άντρα της αποφασίζει να βυθίσει σε πένθος τις πέντε παρθένες και ενήλικες κόρες της. Να τιμήσει το νεκρό όπως ακριβώς έκαναν στο σπίτι του πατέρα της. Η απαγόρευση είναι ρητή. Καμιά δεν θα βγει από το σπίτι πριν περάσει η οκταετία. Ακόμη και όταν εμφανιστεί ο Πέπε Ρομάνο. Ο άντρας που θα ταράξει τα ήσυχα βράδια των πέντε γυναικών. Επίσημα προορίζεται για την μεγαλύτερη κόρη, την 38χρονη ασθενική Ανγκούστιας. Γίνεται όμως ο κρυφός πόθος και των υπολοίπων τεσσάρων. Ως την στιγμή που θα πάψει να αποτελεί κρυφό. Μελετημένη η διανομή ρόλων σε μια παράσταση που μπορεί να περηφανεύεται για το σύνολο των ερμηνειών της. Υποδειγματική στο ρόλο της φιλάσθενης και βαθιά υποταγμένης Μαρτύριο η Κόρα Καρβούνη. Εντυπωσιακοί οι χειρισμοί της Τζίνης Παπαδοπούλου στις διακυμάνσεις του χαρακτήρα της Ανγκούστιας την στιγμή που η Γωγώ Μπρέμπου εκδηλώνει άκαμπτα το χαρακτήρα της Μαγδαλένα. Η Λουκία Μιχαλοπούλου ως Αδέλα αναδεικνύει τη θηλυκότητα και το επαναστατικό πνεύμα της νεαρότερης κόρης χωρίς όμως να κάνει τη διαφορά ενώ η Εκάβη Ντούμα κεντάει με δεξιοτεχνία μια υποτακτική Αμέλια. Το έργο ανοίγει με την Πόνσια την υπηρέτρια του σπιτιού το ρόλο της οποίας υποδύεται η Ανέζα Παπαδοπούλου εντελώς στερεότυπα. Φυσιογνωμικά η Μπερνάντα θριαμβεύει στην μορφή της Μπέτυ Αρβανίτη. Η ίδια η ηθοποιός εκπέμπει ασυναίσθητα τον αυταρχισμό του ρόλου της. Ορισμένες φορές υπερβολική και άλλες λιγότερη από το απαιτούμενο, στο σύνολο της όμως μια εμβλειματική Άλμπα. Ο Στάθης Λιβαθινός αναμφισβήτητα δημιούργησε μια από τις καλύτερες παραστάσεις της σεζόν. Εκμεταλλεύτηκε τις δυνατότητες των ηθοποιών του όπως και το ιδιαίτερο περιβάλλον της σκηνής. Τα κοστούμια και το σκηνικό της Ελένης Μανωλοπούλου έντυσαν ιδανικά και έκλεισαν περίτεχνα τις μαυροφορεμένες γυναίκες σε ένα σπίτι που θα παραμείνει για πάντα ερμητικά κλειστό. Γ.Ε.