THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Δεσποινίς Τζούλι @ Θέατρο Τόπος Αλλού
1.5

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε μια σεζόν που η δεσποινίς Τζούλι βάζει το κατακόκκινο φόρεμα της και κάνει βόλτα στα Αθηναϊκά θεατρικά λημέρια. Μετά την εξαιρετικά σκηνοθετημένη –αλλά τίποτα περισσότερο– εκδοχή της από τον Γιώργο Κιμούλη στο θέατρο Άλμα, η Μίνα Αδαμάκη παίρνει σειρά σε μια παράσταση με καλές προθέσεις αλλά ανέλπιστα ανεπαρκή πρωταγωνίστρια.

Το βράδυ του 1945 με την σαρωτική νίκη του Εργατικού κόμματος της Αγγλίας κάπου σε ένα υπόγειο ενός παλιού αρχοντικού έξω από το Λονδίνο η κυρία του σπιτιού Δεσποινίς Τζούλι, γνωστή για την ιδιόρρυθμη συμπεριφορά της και αρκετά μεθυσμένη μετά από γλέντι με το υπηρετικό προσωπικό εισβάλει στην κουζίνα του σπιτιού. Σε ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας θα δοκιμάσει τις αντοχές του απελπιστικά ματαιόδοξου σοφέρ του πατέρα της, που από παιδί ήταν ερωτευμένος μαζί της και φυσικά τις δικές της. Εκείνος θα της προσφέρει την ασφάλεια του συντρόφου που ποτέ δεν ένιωσε με αντάλλαγμα μια διαφορετική ζωή. Εκείνη; Το κλασσικό έργο του Strindberg στην παραλλαγμένη χρονικά εκδοχή του από τον ταλαντούχο Πάτρικ Μάρμπερ αποτυπώνει την πρόθεση του Βρετανού συγγραφέα να αποδώσει την αίσθηση της ταξικής και σεξουαλικής απελευθέρωσης σε μια Βρετανία στα πρόθυρα της επανάστασης. Σε όλα τα υπόλοιπα κινείται στο πλαίσιο του πρωτότυπου έργου που σίγουρα δεν αποτελεί ότι πιο επίκαιρο. Ενορχηστρωτής της παράστασης στο θέατρο «Τόπος Αλλού» η Μίνα Αδαμάκη επιμελήθηκε μετάφραση, σκηνοθεσία, σκηνικά και μουσική επιμέλεια χωρίς μεν εντυπωσιασμούς αλλά και χωρίς κάποιο ξεχωριστό αποτέλεσμα. Πιθανώς τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν η πρωταγωνίστρια Μαρία Σολωμού δεν προκαλούσε τόσες φορές αμηχανία με την ερμηνεία της. Άλλοτε άκαμπτη, άλλοτε υπερβολική, άλλοτε σχεδόν αστεία παρουσίασε μια Δεσποινίς Τζούλι σε βαθιά νάρκωση. Η στιγμή του μονολόγου μόνο ως πρόσκαιρη αναλαμπή πριν την εκ νέου βύθιση μπορεί να θεωρηθεί. Ο Μάξιμος Μουμούρης ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στο ρόλο του Τζον ως οδηγός του μεγάλου κυρίου ενώ αρκετά καλή είναι και η Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου στο ρόλο της υπηρέτριας Χριστίνας. Ιστορικά ο πιο καλοπαιγμένος ρόλος του έργου. Απορίας άξια η δουλειά της Μίκας Πανάγου στα κοστούμια. Εμπνεύστηκε το κακόγουστο φόρεμα της πρωταγωνίστριας και ταυτόχρονα τα εξαιρετικά κουστούμια των υπόλοιπων ηθοποιών. Γ.Ε.