CINEMA / ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Τα μάτια της Τζούλια / Julia’s Eyes / Los ojos de Julia

Στο δρόμο του άριστα από άποψη φωτογραφίας. Ατμοσφαιρικό στα πρότυπα του Ορφανοτροφείου στην αρχή. Με μια υπερβολικά sexy όσο και ταλαντούχα πρωταγωνίστρια. Και ξαφνικά το έργο αρχίζει να κινείται μεταξύ εφηβικής ταινίας τρόμου και τυπικού θρίλερ σε σίκουελ. Τόσο κρίμα.

Η Χούλια (άγνωστο γιατί μεταφράστηκε ως Τζούλια) μην μπορώντας να πιστέψει ότι η δίδυμη αδελφή της αυτοκτόνησε αποφασίζει να ερευνήσει τα πραγματικά αίτια του θανάτου. Θα ανακαλύψει την κρυφή σχέση της Σάρα που τον τελευταίο χρόνο είχε χάσει την όραση της ενώ παράλληλα νιώθει τα πρώτα σημάδια απώλειας και της δικής της όρασης. Ακολουθώντας ένα ένα τα στοιχεία της έρευνας της φτάνει στο ξενοδοχείο που είχε επισκεφθεί η αδελφή της λίγες μόνο μέρες πριν το θάνατο της. Προσθέστε ότι κανείς δεν θυμάται και δεν αναγνωρίζει τον άνθρωπο που συνόδευε την τυφλή αδελφή της και πως από το σημείο αυτό εξαφανίζεται και ο άντρας της Χούλια που την ακολουθούσε σε όλη την έρευνα. Από εκεί και ύστερα η ιστορία γίνεται αρκετά φλύαρη και μόνο η καλοσχεδιασμένη σκηνοθεσία του Guillem Morales περισώζει κάπως την κατάσταση. Έξυπνο το γεγονός ότι δεν φαίνεται ποτέ κάποιο πρόσωπο όσο η πρωταγωνίστρια τυφλώνεται ακόμη και αν αυτό γίνεται για διττό λόγο ενώ από τις πιο εφυείς είναι η σκηνή με το φλας της φωτογραφικής μηχανής λίγο πριν το τέλος. Η Belen Rueda στο ρόλο της Χούλια είναι υποδειγματική. Αποδεδειγμένα πια μια καλή και δοκιμασμένη ηθοποιός σε ψυχολογικές ταινίες. Εδώ μάλιστα ιδιαίτερα sexy. Όπως και να έχει πρόκειται για μια ταινία που είχε κάθε προοπτική να ξεχωρίσει αλλά δεν πέτυχε τον στόχο της. Γ.Ε 2,5/5

Mexican horror maestro Guillermo del Toro’s credits as a producer are mounting up to an impressive cv: Splice, Biutiful, The Orphanage (with which this shares a lead, Belén Rueda). Film-makers have always been intrigued by blindness; and this fascination is clearly visible once again. The story follows Sara (B. Rueda), a woman with a degenerative eye disease, as she and her husband Isaac (Lluis Homar) are dealing with losing her sight. Sara desperately investigates the mysterious death of her twin sister Julia (also played by Rueda) who suffered from the same impending condition. Using blindness as a plot device, initially creates a fascinating atmosphere, full of riveting twists and dubious psychology.

The film is masterfully photographed by Óscar Faura (The Orphanage), and directed with real verve and skill by newcomer Guillem Morales, who emerges as a promising director. The central idea of a protagonist who is losing her sight is an ingenious and unsettling one, and the filmmakers have a lot of fun with this concept. There are a number of very effective set-pieces, including a memorable early scene, where Julia infiltrates a shower room unnoticed, and a great cat-and-mouse sequence towards the end between Julia and her tormentor. When the third act arrives, the film abandons its horror façade and turns into a thriller, although it becomes a little challenging to understand the intention of a few characters. Revelations occur, (some obvious, others utterly surprising), leading towards a compelling, slightly messy, ending. While Julia’s Eyes is a little too long, it skimps on the pure gore and provides some chilly, effective shocks in its best moments.

The final product of this psycho-horror is a diverting, well-made and at times inventive film, but in the end it appears too muddled and uneven to be added to the pantheon of great Spanish horror. Ultimately, Julia’s Eyes is scary, but not quite as effective as other equivalents. K.P. 3/5