THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Άμλετ / Hamlet @ Κηποθέατρο Παπάγου, Θέατρο Πέτρας, Βεάκειο Θέατρο, Δημοτικό θέατρο Άλσους Ηλιούπολης, Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημοτικό θέατρο Κορυδαλλού, Θέατρο Badminton

Εκτός από τις αρχαίες τραγωδίες και τα έργα του Αριστοφάνη που αποτελούν βασικό θεματολόγιο των ελληνικών φεστιβάλ ανά την επικράτεια κάθε καλοκαίρι την τιμητική του κατά την θερινή περίοδο έχει ευλαβικά και ο William Shakespeare. Αυτήν τη φορά ο πολιτιστικός οργανισμός 5η εποχή ανεβάζει τον «Άμλετ», το δημοφιλέστερο έργο του Βρετανού συγγραφέα σε μια παράσταση που κερδίζει στα περισσότερα βασικά της στοιχεία αλλά υστερεί σημαντικά στα επιμέρους.

Ο βασιλιάς Άμλετ πεθαίνει και το στέμμα της ηγεμονίας πηγαίνει στον αδελφό του Κλαύδιο. Ο νέος βασιλιάς της Δανίας όμως εκτός από την εξουσία αποκτά και την γυναίκα του νεκρού αδελφού του Γερτρούδη. Και η ιστορία θα είχε μείνει στάσιμη αν ο συνονόματος γιός του νεκρού βασιλιά, πρίγκιπας Άμλετ, δεν είχε δει το φάντασμα του πατέρα του να τον διατάζει να πάρει εκδίκηση. Ο νεαρός πρίγκιπας θα προσπαθήσει να ξεσκεπάσει τον θείο του ανεβάζοντας μια παράσταση που το σενάριο περιγράφει όσα του αποκάλυψε ο πατέρας του. Ο Κλαύδιος εξοργισμένος και έπειτα από τις παραινέσεις του συμβούλου του Πολώνιου αποφασίζει να στείλει τον Άμλετ στην Αγγλία με εντολή να τον σκοτώσουν. Ο Άμλετ όμως αναπάντεχα επιστρέφει για το χρέος του. Η ιστορία γνωστή και η μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά απέδωσε με απόλυτη σαφήνεια και χωρίς δήθεν εντυπωσιασμούς την αμεσότητα αλλά κυρίως το ουσιαστικό και πλούσιο σε νοήματα περιεχόμενο του πρωτότυπου κειμένου. Ο Αιμίλιος Χειλάκης στο ρόλο του Άμλετ έπλασε ένα χαρακτήρα «γεμάτο» και με πολυδιάστατη προσωπικότητα. Μπορεί να παρουσίασε κάποιες αδυναμίες στήριξε όμως ερμηνευτικά σχεδόν ολόκληρη την παράσταση. Βασική συμπαραστάτρια στην ερμηνευτική του προσπάθεια η Ευγενία Δημητροπούλου. Στο ρόλο της Οφηλίας, ως κόρη του Πολώνιου τρελαίνεται και οδηγείται στο πνιγμό ύστερα από την είδηση της δολοφονίας του πατέρα της από τον πρίγκιππα Άμλετ. Η νεαρή ηθοποιός μπορεί να περνάει σχεδόν απαρατήρητη στο πρώτο μέρος του έργου κατά την περίοδο της τρέλας της ωστόσο αποκαλύπτει το ταλέντο της. Πιθανώς λίγο υπερβολικά με τρομερό όμως πάθος. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί κινούνται συνολικά σε ικανοποιητικό επίπεδο με μοναδική παραφωνία την Μαρίνα Ψάλτη στο ρόλο της Γερτρούδης. Ψυχρή και άκαμπτη σε όλη τη διάρκεια του έργου αποτύπωσε έναν χαρακτήρα που αναρωτιέσαι πως θα τον ερμήνευε ένας ερασιτέχνης ηθοποιός. Ο Θέμης Μαμουλίδης έστησε σκηνοθετικά μια απόλυτα προβλεπόμενη παράσταση, σε ένα σκηνικό μονότονο και αρκετά «καθωσπρέπει». Όσο εξαιρετικά στημένη και δουλεμένη είναι η σκηνή της μάχης του Άμλετ πριν το θάνατο άλλο τόσο εκνευριστικά μονότονη είναι η αμέσως επόμενη σκηνή λίγο πριν το φινάλε. Η αυθεντικότητα του κειμένου που παρέμεινε, η συνδεσμολογία του με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και λιγότερο οι ερμηνείες του συνολικά αποδεικνύουν πως ένα θεατρικό αριστούργημα δύσκολα αποτυπώνει μια κακή και αδιάφορη παράσταση όχι όμως και μια μέτρια. Γ.Ε