THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Dressed to kill @ Beton 7
1

Το πιο ενδιαφέρον τσιμεντένιο κτίριο της πόλης ήταν γεμάτο μέσα και έξω το προτελευταίο καυτό Δευτερότριτο του Ιουλίου. Αναπάντεχη προσέλευση σε μια μη φεστιβαλική και μη αναμενόμενη performance στην καρδιά του καλοκαιριού. Τίτλος πολλά υποσχόμενος, σαν από blockbuster ταινίας τρόμου, πρωτότυπη αφίσα και πολλές υποσχέσεις. Πολλά όμως και τα κενά.

Ευφυής η ιδέα της συνύπαρξης δυο ιστορικά τραγικών γυναικείων φιγούρων. Μήδεια και Λαίδη Μάκβεθ αποφάσισαν να σκοτώσουν για διαφορετικούς λόγους. Παρέμεινε άγνωστο ωστόσο γιατί συναντήθηκαν στην εικαστική –και όχι θεατρική– σκηνή του Beton 7. Τα πομπώδη αποσπάσματα από τα πρωτότυπα κείμενα των δυο έργων που επιλέχθηκαν δεν είχαν κανένα συνδετικό κρίκο μεταξύ τους. Η γενικότερη δε ροή(;) του κειμένου δεν προσανατόλιζε απολύτως πουθενά. Όσο για την συνδεσμολογία με την σύγχρονη πραγματικότητα που ήταν και ο στόχος του σκηνοθέτη, δεν έγινε αντιληπτός στο ελάχιστο. Ταλαντούχες και οι τρεις πρωταγωνίστριες Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Αγγελική Ματοπούλου, Αμάντα Σοφιανοπούλου. Η αμηχανία που δημιουργούσε όμως το χαοτικό κειμένο δεν βοήθησε καμιά τους να αναδειχθεί. Ο Πέρης Μιχαηλίδης που έστησε την παράσταση ξεκίνησε με μια ιδέα που μπορούσε να αναπτυχθεί με αναπάντεχο ενδιαφέρον. Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν τον δικαίωσε. Ένα έργο με λιγότερο πήγαινε έλα, περισσότερη –ίσως– διάρκεια και σίγουρα απόλυτα συγκεκριμένο στόχο θα κέρδιζε το στοίχημα. Γ.Ε