THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Ριχάρδος Γ’ / Richard III @ Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / Ancient Theatre of Epidaurus
3

Κυρίες μεγαλύτερης ηλικίας που δυσφορούσαν για τις θέσεις και διαπληκτίζονταν με τους γύρω, νεότερες δεσποινίδες που έπαιρναν στα κρυφά τα μαξιλάρια των ακριβών διαζωμάτων, μποέμ νεολαία, αστοί έτοιμοι για κοσμική εκδήλωση, απλός κόσμος και αρκετοί ξένοι. Το ετερόκλητο κοινό που κατέκλυσε το θέατρο της Επιδαύρου στην πλειοψηφία του ήρθε για τον Χολιγουντιανό Kevin Spacey. Από την ερμηνεία του αποζημιώθηκε πλήρως, από το έργο μάλλον όχι.

Μέλος μια μεγάλης οικογένειας με πολλά αδέλφια και με τον πατέρα του Εδουάρδο Δ’ βασιλιά της Αγγλίας, ο Ριχάρδος Γ’ είναι το πιο ιδιαίτερο μέλος της. Παρά το σοβαρό πρόβλημα αναπηρίας που αντιμετωπίζει, θέτει σκοπό της ζωής του την εξόντωση κάθε νόμιμου προσώπου που θα σταθεί εμπόδιο στην ανέλιξη του στο θρόνο της Αγγλίας. Την αρχή κάνει από τον πατέρα του. Θα ακολουθήσουν αδέλφια και ανίψια. Ο Sam Mendes έστησε μια πληθωρική σε σκηνές παράσταση χωρίς ωστόσο κάτι το εντυπωσιακά ξεχωριστό ως τα μέσα του έργου. Η σκηνή με την προετοιμασία Ριχάρδου και Ρίτσμοντ (Nathan Darrow) πριν την τελική μάχη συγκαταλέγεται σίγουρα στις πιο δυνατές στιγμές όπως και το φινάλε. Υποβλητική η παρουσία της ορχήστρας των τυμπάνων αλλά και οι δραματικές ερμηνείες των γυναικείων ρόλων. To ότι ο Kevin Spacey απόλαυσε το ρόλο του είναι κάτι παραπάνω από προφανές. Μίλησε άριστα αγγλικά, όργωσε την σκηνή για τρεις περίπου ώρες με το αριστερό του πόδι εγκλωβισμένο σε νάρθηκα και ανέδειξε με μοναδική φυσικότητα κάθε χιουμοριστική και μαύρη πλευρά του ρόλου του. Στο τελευταίο όμως στοιχείο επικεντρώνεται και η όλη αδυναμία του έργου. Ήταν ο Ριχάρδος του Mendes πραγματικά επικίνδυνος; Αδίστακτος και κυνικός; Αποτυπώθηκε η σκοτεινή και άρρωστη πλευρά του χαρακτήρα του; Έψαξαν ποτέ σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής; Αν υπάρχουν αμφιβολίες για το τελευταίο για όλα τα παραπάνω ερωτήματα η απάντηση είναι όχι. Πώς να εξηγήσεις αλλιώς τη μύηση του κοινού στο συνεχές χαχανητό, που έγινε σχεδόν προσβλητικό σε σκηνές που το παραμικρό γέλιο αποδιοργάνωνε πλήρως την ένταση και την τραγικότητα της σκηνής. Πολύ καλό (επιμέρους) και τίποτα (ιδιαίτερο). Γ.Ε.