EXHIBITIONS / ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Βραβείο ΔΕΣΤΕ ’11 @ Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης / DESTE prize ’11 @ Museum of Cycladic Art

Είναι η έβδομη χρονιά για το βραβείο που προωθεί και επιβραβεύει νέους Έλληνες καλλιτέχνες, που ζουν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Είναι έξι οι καλλιτέχνες που παρουσιάζουν τα έργα τους στο επιβλητικό νεοκλασικό Μέγαρο Σταθάτου όπου στεγάζεται το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Είναι ένα το βραβείο των 10.000€ που θα κερδίσει ο καλλιτέχνης που επιλεγεί από την εξαμελή διεθνή επιτροπή. Ξεχωρίζουν όμως δυο.

Η υπεροχή των έργων τόσο του Ευτύχη Πατσουράκη όσο και του Θεόδωρου Σταματόγιαννη σε σχέση με τα υπόλοιπα είναι εμφανής. Αποπνέουν μια τόσο βαθιά εσωτερικότητα, που κάνει αβίαστη την συμμετοχή στο μυστηριακό σκηνικό που συνθέτουν. Ο Ευτύχης Πατσουράκης, καθηγητής στην Σχολή Καλών Τεχνών, παρουσιάζει δυο ιδιότυπα κολάζ. Το «Δέρμα» είναι ένα πρωτότυπο «ψηφιδωτό» από χρησιμοποιημένα χαλάκια εισόδων πολυκατοικιών που συναρμολογήθηκαν σε ένα. Έργο ολοζώντανο, έρχεται σε άμεση επαφή με το θεατή, αφού ο καθένας μπορεί να το αισθανθεί στην σόλα του παπουτσιού του. Δίπλα ακριβώς ο «Ορίζοντας», ακόμη μια σύνθεση από τέσσερις θαλασσογραφίες άγνωστων και ανώνυμων ζωγράφων δημιουργούν έναν ατμοσφαιρικό απέραντο ουρανό και μια αχανή ταραχώδη θάλασσα. Δυο έργα διαφορετικά, που δένουν αρμονικά μεταξύ τους. Άξια θαυμασμού η έμπνευση και η δημιουργική της αποτύπωση από τα χέρια του ταλαντούχου Πατσουράκη. Στον επάνω όροφο του μουσείου, στα πρώην υπνοδωμάτια του νεοκλασικού μεγάρου, βρίσκεται η μυστηριώδης και εσωστρεφής ξυλόγλυπτη, μέσα στο ξύλινο πάτωμα, πόρτα του Θεόδωρου Σταματόγιαννη. Ο καλλιτέχνης που δραστηριοποιείται και ζει στη Γλασκόβη, αναδιαμορφώνει και δίνει διαφορετική διάσταση στο χώρο, σχεδιάζοντας μια πόρτα. Το έργο αποτυπώνει μια έντονη θεατρικότητα που δείχνει να ξεπηδά από ένα ιδιαίτερα ανήσυχο δημιουργικό μυαλό με αρχιτεκτονικές ανησυχίες. Από τις υπόλοιπες συμμετοχές το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα γλυπτά της Ειρήνης Μίγα. Τα υπόλοιπα από ανέμπνευστα έως εξαιρετικά πομπώδη, δύσκολα συγκινούν και κερδίζουν. Γ.Ε. 3,5/5


The DESTE foundation (after carefully reviewing the work of some 29 artists) is currently showcasing six shortlisted candidates, whose work will be reviewed by the foundation’s jury later on this year and announce the winner for the prestigious 7th DESTE prize worth €10,000. The works of the six selected artists (A. Bachzetsis, A. Douka, I. Miga, E. Patsourakis,T. Stamatogiannis and J. Varelas) are exhibited at the Museum of Cycladic Art in Athens.

Following a steep €7 entrance fee, the visitor may discover the exhibits -arranged in an unclear manner- within the numerous rooms of the museum. The effortless behaviour of the museum staff, who failed to explain that not all exhibits were available was a true disappointment. From the existing press release and information stated in the artist’s contract with the venue (found on the floor) we gathered that a live performance normally accompanies the work of A. Bachzetsis; no such performance took place during our stay.

The work of T. Stamatogiannis “Untitled” (2011), who wittingly integrated a door within the wooden floor of one of the gallery rooms stands out from the crowd. Simple but inspirational, his sculpture is a clear reference to the basic but fundamental values and rules of architecture and spatial arrangement while -at the same time- he challenges the re-organisation of space or even the creation of new boundaries that go beyond an objective interior planning process. In a playful manner the work of Stamatogiannis springs to mind the classic story of Alice in Wonderland as well as scenes from del Toro’s Pan’s Labyrinth, where a door is the actual medium able to transfer you to a different world or reality.

Equally interesting appear the works of I. Miga, especially the “Siesta or an attempt to preserve the remnants of vital reflections, 2011” and “When you think I am not there please knock harder (act I – revisiting the right Moment, 2011)”. With an essence of romance filtered with an allegorical context, the artist explores the endless possibilities of reproducing memories from the past. She incorporates them with the present reality thus creating a profound dialogue between the two. We, the viewers, are invited to experience the result of Miga’s interpretation of time. The employment of interesting media such as re-used old items, jewels, cloth, feathers, metal and glazed clay combined with the use of appropriate lighting generates a poetic atmosphere with a hint of nostalgia.

The rest of the artists also deal with the fundamental principles of time, history, memory, human individuality and its presence in every aspect of life. K.P. 3/5