THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Ο ξεπεσμένος δερβίσης @ Βρυσάκι, χώρος τέχνης και δράσης
2

Αρκετά ενδιαφέρουσα η αναμέτρηση στην οποία αποφάσισε να συμμετάσχει ο Κωνσταντίνος Ντέλλας. Με βάση το πρωτότυπο κείμενο από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο ξεπεσμένος δερβίσης», έστησε τη δική του παράσταση στο φυσικά θεατρικό σκηνικό της αυλής του πολυχώρου Βρυσάκι. Στις αναμετρήσεις με τα φαβορί όμως δύσκολα βγαίνεις κερδισμένος.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, δυο αιώνες πίσω, ακριβώς 115 χρόνια πριν, έγραψε το διήγημα που εκτυλίσσεται στις γειτονιές της Αθήνας. Μια λάμπα, ένα κασετόφωνο, μια βαλίτσα και φυσικά η έννοια του αέναου ταξιδιού είναι τα μοναδικά εφόδια του ανθρώπου που γυρνά από καφενείο σε καφενείο και διηγείται στους θαμώνες την ιστορία του ξεπεσμένου δερβίση. Η «Παπαδιαμαντική» γλώσσα κουβαλάει εκ προοιμίου έντονη ατμόσφαιρα και εξίσου μεγάλη δυσκολία απόδοσης και υποκριτικής ερμηνείας. Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας ως ηθοποιός παρουσιάζει πολλές αδυναμίες, με εμφανή σημάδια απειρίας και νευρικότητας στην ερμηνεία ενός πρωταγωνιστικού ρόλου. Συνολικά ωστόσο καταφέρνει να εξισορροπεί την κατάσταση σε ένα αξιοπρεπές και όχι διεκπεραιωτικό επίπεδο. Ως σκηνοθέτης εκπλήσσει αναπάντεχα μια-δυο στιγμές, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον. Δεν είναι όμως αρκετές για να αναδείξουν το έργο. Ανυπόφορα κουραστική η εναλλαγή με το φως και το σκοτάδι, δεν προσδίδει απολύτως τίποτα στην παράσταση. Αναδεικνύει αντίθετα σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τις ερμηνευτικές αδυναμίες του ηθοποιού. Σπάνια λέμε πως στο θέατρο μετράει η προσπάθεια. Στην περίπτωση του Ντέλλα όμως ισχύει. Γ.Ε.