GIGS / ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Λυρικό λεωφορείο @ Πλατεία Βικτωρίας, Στάση Καυτατζόγλου, Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, Πύργος Αθηνών, Σταθμός Μετρό Πανόρμου, Ακαδημίας και Ιπποκράτους
4

Ένα κόκκινο διώροφο λεωφορείο που διασχίζει τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και παράγει μουσική μέσα από τις φωνές των καλύτερων ερμηνευτών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Εξαιρετική ιδέα, σε μια περίοδο που η πόλη αλλά κυρίως η διάθεση των Αθηναίων το έχει μεγάλη ανάγκη.

Πόσο ευχάριστο είναι να βλέπεις σαστισμένα πρόσωπα που απολαμβάνουν μια αναπάντεχη συνάντηση στο κέντρο της πόλης. Πρωτόγνωρη εμπειρία για τους περισσότερους, η ολοζώντανη ακρόαση μέσα από τις φωνές καταξιωμένων καλλιτεχνών, γνωστών μελωδιών της παγκόσμιας κλασικής μουσικής, που λίγο έως πολύ όλοι κάπου έχουν ακούσει. Η Λυρική Σκηνή ναύλωσε για οκτώ μέρες το διώροφο λεωφορείο της, και πραγματοποίησε μουσικές στάσεις στα πιο ετερόκλητα μέρη. Από το Μετρό της Πανόρμου ως την πλατεία Κολωνακίου και από την Ακαδημία Πλάτωνος έως την Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα. Το κοινό υποδεχόταν ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος με το “Quando e Bella” από το “Ελιξίριο του Έρωτα” του Ντονιτσέττι. Στη συνέχεια ο βαρύτονος Διονύσης Σούρμπης ερμήνευσε την άρια του “Φίγκαρο” από τον “Κουρέα της Σεβίλλης” του Ροσσίνι, ενώ η σοπράνο Έλενα Κελεσίδη το Βαλς της Μουζέτα από την όπερα “Μποέμ” του Πουτσίνι. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με το ντουέτο της Βιολέτα και του Αλφρέντο (Libiamo) από την Τραβιάτα του Βέρντι που ερμήνευσαν ο Γιάννης Χριστόπουλος και η Έλενα Κελεσίδη συνοδευόμενοι από μέλη της χορωδίας του Δήμου Αθηναίων. Πάντα εξωστρεφής, η διεθνούς φήμης σοπράνο Έλενα Κελεσίδη, ανταποκρινόμενη στο θερμό κοινό που συναντούσε στις διάφορες στάσεις, κατέβαινε από το λεωφορείο, προτρέποντας τους περαστικούς να την ακολουθήσουν στα βήματα του βάλς ενώ σιγοψιθύριζαν την μελωδία. Πέρα από κάθε καλλιτεχνική αξία του Λυρικού Λεωφορείου, (τα τεχνικά προβλήματα ήταν εύλογα) η Εθνική Λυρική Σκηνή απέδειξε πως ο πολιτισμός πέρα από ψυχαγωγία μπορεί να προσφέρει ουσιαστικό κοινωνικό έργο και πολιτιστική διαπαιδαγώγηση, φέρνοντας κοντά στο ευρύ κοινό ένα είδος αποξενωμένο από την μάζα και περιθωριοποιημένο σε εστέτ περιτύλιγμα. Γ.Ε.

Η Έλενα Κελεσίδη μίλησε στο REVma -/+:

Πως σας φάνηκε η πρωτοποριακή ιδέα, για τα ελληνικά δεδομένα, ενός λυρικού λεωφορείου που ταξιδεύει στην Αθήνα;
Ειλικρινά υπέροχη. Φανταστείτε ότι η πιο άμεση επαφή του μέσου έλληνα με την όπερα, είναι ως ήχος κλήσης κάποιας γνωστής μελωδίας στο κινητό του. Με το λυρικό λεωφορείο προσπαθήσαμε να φέρουμε αυτό το είδος κοντά στο κοινό. Είναι ένας τρόπος να μάθει να μην «φοβάται» την όπερα, νομίζοντας ότι είναι κάτι πολύ απόμακρο και ανιαρό. Στις δύσκολες εποχές που περνάμε, η κουλτούρα αλλάζει. Ο λαός διαφοροποιείται, γίνεται περισσότερο ευαίσθητος και δοτικός. Είναι υπέροχο να βλέπεις τον κόσμο να βγαίνει χαρούμενος στα μπαλκόνια την ώρα που το λεωφορείο διασχίζει γειτονιές της Αθήνας. Παρατηρείς πρόσωπα να χαμογελούν, να ξεχνούν για λίγο έγνοιες και να μαγεύονται από το διαφορετικό και το απρόσμενο. Η ζωή άλλωστε όπως και να το κάνουμε συνεχίζεται και μας θέλει όλους πρωταγωνιστές, παρά τις περίεργες καταστάσεις που διανύουμε.

Βλέπουμε γενικότερα φέτος μια προσπάθεια της Λυρικής Σκηνής να ανανεωθεί τόσο σε ρεπερτόριο όσο και σε πρωτοβουλίες. Πιστεύεται πως είχε κουράσει το προφίλ του παρελθόντος;
Θα διαφωνήσω. Φανταστείτε πως η λυρική σκηνή, παρά την οικονομική κρίση είχε και έχει πάντα προπωλημένα όλα τα εισιτήρια της. Το θέμα δεν είναι εκεί. Σκοπός είναι να εμφυσήσουμε στον κόσμο πως υπάρχει και κάτι άλλο πέρα από την pop και την λαϊκή μουσική. Στην προσπάθεια αυτή δρομολογούνται ήδη συναυλίες σε πνευματικά κέντρα στην Αθήνα και την επαρχία, σε πανεπιστήμια, στο φουαγιέ της λυρικής, συνεργασίες με γνωστούς έλληνες σκηνοθέτες όπως επίσης και underground βραδιές με jazz ρεπερτόριο.

Στην Ελλάδα θεωρείστε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο σας, ενώ παράλληλα έχετε εμφανιστεί σε όλες τις μεγάλες σκηνές του κόσμου, έχοντας συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα. Υπάρχει κάτι που ονειρεύεστε να κάνετε;
Και βέβαια! Ο ρόλος της Αντίνα από το «Ελιξίριο του έρωτα» του Ντονιτσέτι για παράδειγμα που θα ερμηνεύσω τον Οκτώβριο στην λυρική σκηνή ήταν ένα από τα νεανικά μου όνειρα. Θέλω πολύ όμως να ασχοληθώ και με πρωτοποριακά πράγματα. Τον Ιανουάριο στη Grand Opera του Παρισιού, θα ερμηνεύσω το ρόλο της Λιούμπας στην οπερατική εκδοχή του “Βυσσινόκηπου” του Τσέχοφ που φέρει την υπογραφή του Philippe Fenelon. Αποτελεί πρόκληση για μένα αυτή η παράσταση καθώς πρόκειται για ένα έργο σύγχρονο που θα παιχτεί για πρώτη φορά και απαιτεί περισσότερη προσπάθεια και διαφορετική προσέγγιση. Διψάω ακόμη όπως καταλαβαίνετε για νέα πράγματα.