CINEMA / ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Το γάλα / Βurning Heads
2.5

Το βραβευμένο και δημοφιλές θεατρικό έργο του Βασίλη Κατσικονούρη έγινε ταινία. Είναι εξόφθαλμο πόσο ο σκηνοθέτης προσπάθησε να εντυπωσιάσει, αποδίδοντας ένα έργο που δημιουργήθηκε για να κόψει να εισιτήρια. Κάπως έτσι το κινηματογραφικό “Γάλα” έγινε μια ταινία με πολλά “λιπαρά” αλλά χωρίς τη ιδιαίτερη γεύση που σου μένει στο στόμα και το μυαλό.

Η Ρήνα με τα δυο παιδιά της έρχεται από την Γεωργία στην χώρα μας για ένα καλύτερο αύριο. Ο Αντώνης, ως μεγάλος αδελφός, δουλεύει στην επαρχία στέλνοντας χρήματα στην οικογένεια. Αρνείται το παρελθόν στην πατρίδα. Ο Λευτέρης, είναι ο μικρός αδελφός. Αδύναμος, ευάλωτος και προσκολλημένος στο μέρος όπου γεννήθηκε. Ο κόσμος του παραμένει συνδεδεμένος με την Τιφλίδα. Το μέρος των παιδικών του αναμνήσεων, όταν με τον πατέρα του πήγαιναν στο γήπεδο και των στιγμών που η μητέρα του τον θήλαζε γάλα. Οι γιατροί θα αποφανθούν σχιζοφρένεια αλλά ο Λευτέρης θα αρνηθεί την πραγματικότητα της. Το κείμενο του Κατσικονούρη αποτελεί μια μελετημένη και καλοστημένη ιστορία για τον απογαλακτισμό ενός άρρωστου ψυχολογικά νεαρού μετανάστη, που δεν έγινε ποτέ. Για ποιό λόγο όμως ο Κατσικονούρης συνυπέγραψε το σενάριο του κινηματογραφικού έργου; Η διαφορετική φύση μιας θεατρικής παράστασης από μια ταινία είναι δεδομένη, εδώ όμως η ψυχογραφική αφαίμαξη των χαρακτήρων και της ιστορίας αποτυπώνεται στην συνολική εικόνα του έργου. Η Ιωάννα Τσιριγούλη, ταλαντούχα ηθοποιός στο ρόλο της μητέρας κατέβαλε υπερπροσπάθεια (και ήταν εμφανής) για να δώσει στην ομιλία της ρωσική προφορά, κάτι που στέρησε βάθος στο χαρακτήρα της. Απόδειξη το ίδιο το έργο, όταν σε μια σκηνή πριν από το φινάλε σε ένα καλοπαιγμένο ξέσπασμα, μαυροντυμένη και μπροστά στην κοινωνική λειτουργό, απαλλάσσεται αιφνίδια από κάθε προφορά και “ελευθερώνεται” ερμηνευτικά. Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος (Λευτέρης) είναι ένας ταλαντούχος κωμικός! Έχει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά, ακόμη και αν φέρνει εις πέρας με επιτυχία τον ρόλο ενός σχιζοφρενούς. Ρόλος στον οποίο επενδύθηκε περισσότερο η ιδιότητα ενός αστείου τρελού παρά ενός σκοτεινού προσώπου με ψυχολογικά προβλήματα όπως στο πρωτότυπο κείμενο. Ο Γιώργος Σιούγας στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, αφού δοκίμασε όλες σχεδόν τις σκηνοθετικές ευρεσιτεχνίες, κάποιες μάλιστα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρουσίασε μια ταινία με καλούς ηθοποιούς (όχι απαραίτητα στους καταλληλότερους ρόλους) και ένα έργο λιγότερο σε συναισθήματα από αυτό που εκ φύσεως οφείλει στον εαυτό του. Γ.Ε.