GIGS / ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Δημήτρης Παπαδημητρίου @ Ηρώδειο
3

Λίγο πριν ρίξει τη φετινή του αυλαία, το Ηρώδειο σε ένα ήρεμο φαινομενικά βράδυ Δευτέρας, υποδέχτηκε έναν από τους καλύτερους σύγχρονους έλληνες συνθέτες. Οι προσδοκίες πολλές για την συναυλία του Δημήτρη Παπαδημητρίου στο κατάμεστο Ρωμαϊκό θέατρο, οι συνεχείς εναλλαγές των καλεσμένων όμως και η από υπερβολική έως αδιάφορη παρουσία κάποιων, δεν απογείωσαν -όπως της άξιζε- τη βραδιά.

Καθάρια μελωδία γεμάτη συναισθήματα στην οποία δύσκολα μπορεί να μην βρει αρετές και ο πλέον δύσπιστος. Η μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου από την δεκαετία του ’80 αποτελεί ή θα μπορούσε να είναι, το προσωπικό soundtrack διαφορετικών στιγμών του καθένα μας. Κάπως έτσι και στην συναυλία του Ηρωδείου, με την συνοδεία δώδεκα σολίστ και την Συμφωνική Ορχήστρα της Πάτρας, ξεδιπλώθηκε το σύνολο της καλλιτεχνικής του πορείας. Τις μελωδίες του Παπαδημητρίου ερμήνευσαν πολλοί. Άλλοι διεκπεραιωτικά, άλλοι υπερεαλιστικά και άλλοι εκφράζοντας με απόλυτη διάυγεια την καλλιτεχνική του ψυχοσύνθεση. Στην τελευταία περίπτωση, ανήκει η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Ήταν περιττή η προσπάθεια να εστιάσεις το βλέμμα πάνω της. Η ερμηνεία της κέντραρε στο μεδούλι του στίχου και της μελωδίας. Από το “Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’αγάπησες” της Μαρίας Πολυδούρη ως το ενοχλητικά επίκαιρο “Όλα τα πήρε το καλοκαίρι” του Οδυσσέα Ελύτη που σφράγισε την συναυλία. Με την ίδια αύρα και ο Παντελής Θαλασσινός, γέμισε με τη φωνή του το αρχαίο θέατρο χωρίς περεταίρω επεξηγήσεις, ενώ ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης θα πρέπει μάλλον να φανεί επιλεκτικότερος και πιο καλά διαβασμένος σε επόμενα καλέσματα του συνθέτη. Η Φωτεινή Δάρρα πάλι αποδιοργάνωσε τελείως την ατμόσφαιρα. Παρασυρμένη από μιούζικαλ διάθεση, εκτυφλωτικά κομψή και υπέρμετρα θεατρική, δοκίμασε τις αντιστάσεις των θεατών στα καυστικά σχόλια. Ακόμη και αν αδιαφορήσεις όμως για όλα αυτά, η μετρημένη ερμηνεία της στους δίσκους είναι σαφώς καλύτερη από την συνολική εικόνα “υπερπαραγωγή” που παρουσίασε. Φεύγοντας από την συναυλία η αίσθηση που έμεινε μπορεί να μην ήταν η καλύτερη. Από τις παρτιτούρες του Δημήτρη Παπαδημητρίου όμως, έχουν ξεπηδήσει τόσο “μαγικά” τραγούδια, που είναι από τις λίγες περιπτώσεις καλλιτεχνών, που και αυτή η μέτρια βραδιά του συγχωρείτε. Γ.Ε.