THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Jan Fabre “Προμηθέας τοπίο ΙΙ” @ Παλλάς / “Prometheus Landscape II” @ Pallas theater
3.5

Το βράδυ της Παρασκεύης περάσαμε μαζί το φανάρι της Σταδίου για το Παλλάς. Στα 53 το γκρίζο του κεφάλι, ύστερα από 30 χρόνια καριέρας, γεννάει ακόμη ηχηρά επαναστατικές εικόνες βγαλμένες σαν από το μυαλό του πιο ανήσυχου εφήβου. Η διαφορά είναι πως ο πολυπράγμων Jan Fabre δεν μένει στον εκκωφαντικό θόρυβο μιας ιδιοφυούς ιδέας αλλά γνωρίζει πως να δώσει υπόσταση, πλάθοντας με λεπτομέρεια το παραμύθι του. Αρκεί να μην αποπροσανατολίζεται από τον στόχο.

Όλα ξεκινούν από την αναζήτηση ενός ήρωα που η ανθρωπότητα χρειάζεται απεγνωσμένα εδώ και τώρα. Με βασικό άξονα το μύθο του Προμηθέα, ο Fabre βλέπει στον Αισχύλειο πρωταγωνιστή την ιδανική φιγούρα που αψηφά τις εντολές των θεών, αντιτάσσεται στα πρέπει και μεταλαμπαδεύει τη δική του φλόγα στους ανθρώπους. Ένα σύμβολο υπερηφάνειας και ανεξαρτησίας όπως αυτό που περισσότερο από ποτέ αναζητάμε σήμερα. Έναν ήρωα που θα μπορέσει να ξυπνήσει τα πλήθη, αφού η κοινωνία με τους νόμους της έχει εξορίσει την φωτιά και μαζί ότι καινούργιο και τολμηρό μπορεί να αντισταθεί στο κατεστημένο. Περίφημος εικονοπλάστης, ο Fabre δημιουργεί σκηνές με αιχμηρό σχόλιο και αψεγάδιαστη αισθητική. Ποντάρει στην λεπτομέρεια και αναδεικνύει το έργο του, όσο και αν φλυαρεί σε συχνό βαθμό. Κυρίαρχο μοτίβο το χώμα στα χέρια όσων προσπαθούν να καλύψουν και να σβήσουν τα σημάδια εκείνου που θα προσπαθήσει να αντισταθεί, προβάλλοντας το διαφορετικό που καίει σαν πυρομένο γυαλί που μόλις έλαβε μορφή. Μεγαλειώδης η σκηνή με τις μεγάλες ποσότητες άμμου που πετάγονται στον αιωρούμενο Προμηθέα και γεμίζουν την σκηνή. Αντίστοιχα προσεγμένες οι χορευτικές ενότητες του έργου, η εναλλαγή των σκηνών μέσω σύγχρονων τραγουδιών αλλά και οι εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ο υπερθεματισμός του γυμνού τάραξε την ισορροπία, όπως και η φλυαρία αρκετών σκηνών που δεν απογείωσαν το συνολικό αποτέλεσμα. Είναι αναμφισβήτητα όμως τόσο γοητευτικά ανήσυχο το μυαλό του Jan Fabre, που ακόμη και το πρώτο μούδιασμα γίνεται στην συνέχεια αναγνώριση στην σπουδαιότητα αυτού του καλλιτέχνη. Γ.Ε.