George Condo: Mental States @ Hayward Gallery, Southbank Centre

Hayward Gallery presents the first major retrospective exhibition of American artist George Condo, titled “Mental States”. It began in conjunction with his “Drawings” show at Sprüth Magers London. “Mental States” incorporates sculpture and painting, offering a comprehensive survey of Condo’s art from the start of his career when he emerged from New York’s early 1980s art scene.

The exhibition is divided into three sections: Portraiture, Mania and Melancholia and Abstract-Figuration. His drawings are mainly made with charcoal, pastel and acrylic paint. Condo has developed a language of painting which mixes quotations from earlier artists with a cartoonish accent, adding his stereotypical grotesque elements: humanlike portraits with extremely small heads, massive teeth, asymmetrical eyes and misshapen limbs. These features are his media to depict the esoteric state of his subject, the real self that is hidden behind the façade, deep inside.

A series of gilded bronze heads (created between 2001 and 2011) has clear references to the ancient Greek and Roman sculpture whereas his series of 9 portraits of Queen Elizabeth II summarises Condo’s various techniques of portraiture all filtered with a humorous element. His “fake old masters”, inspired by paintings of the Old Masters such as Velazquez, Rembrandt and Goya engages the traditions of European and American painting and the humour of 20th Century comics, cartoons and caricature. The techniques of Bacon and Picasso have a strong impact on his work and occur rather frequently.

Despite the comical value of his work, Condo fails to demonstrate an original character. His caricature-like portraiture and the sense of parody definitely add some sort of uniqueness; however, this needs to evolve, to go further. This survey of his career at Hayward Gallery makes it clearer and more evident that his talent is entirely built on level after level of parody and quotation and totally based on older prototypes. There is nothing new, nothing really exciting. And this might explain why although certain artists such as John Currin, Glenn Brown and Lisa Yuskavage, were directly influenced by his work, ended up getting more attention than him.
|Kostas Prapoglou 1,5/5

Ανεκτίμητη αξία είναι όταν ακόμη και αν κάποιος δεν γοητεύεται από την τέχνη σου, αναγνωρίζει το ταλέντο που σε υποκίνει να δημιουργήσεις. Όπως ακριβώς στην περίπτωση του George Condo, όπου μια και μόνο φορά μπροστά από ένα έργο του, είναι υπεραρκετή για να αφομοιώσει ο νους την ιδιαίτερη καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία.

Το Southbank centre του Λονδίνου παίρνει τη σκυτάλη από το New Museum της Νέας Υόρκης και τους μετέπειτα ευρωπαϊκούς σταθμούς της έκθεσης, και παρουσιάζει τις “Πνευματικές καταστάσεις” του χαρισματικού αμερικανού καλλιτέχνη. Πρόκειται ουσιαστικά για μια αναδρομική παρουσίαση στο συνολικό έργο του Condo. Στο εισαγωγικό μέρος του χώρου ξεχωρίζουν τα γλυπτά από πηλό, κερί και χυτό ορείχαλκο, εμπνευσμένα από την αρχαία ελληνική μυθολογία και ιστορία. Εκθαμβωτικά ζωντανά εκφράζουν με γλαφυρότητα κάθε τους έκφρασης, ενώ το αστραφτερό χρυσό χρώμα τους πιστοποιεί την πρόθεση του Condo να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ενός χαμένου πολύτιμου θησαυρού που μόλις αναδείχθηκε θαμμένο. Η pop art συλλογή από πίνακες της βασίλισσας Ελισσάβετ που βρίσκεται δίπλα δεν εντυπωσιάζει. Προδίδει ωστόσο την επιρροή του από τα κόμικς και τα καρτούν του 20ου αιώνα αλλά και την βαθιά του προσήλωση στην προσέγγιση της προσωπογραφίας. Δυο στοιχεία που έχουν επηρεάσει το συνολικό του έργο, όπως φαίνεται –κυρίως– στις δυο από τις τρεις ενότητες της έκθεσης. Στις «Προσωπογραφίες» ένας τεράστιος τοίχος είναι καλυμμένος με πάνω από 40 έργα-προσωπογραφίες του Condo από όλες τις περιόδους δημιουργίας του, που κοιτούν επίμονα τον θεατή. Στην άλλη άκρη του χώρου η θεματική «Μανία και μελαγχολία» αποτυπώνει όλη η γκροτέσκα διάθεση του καλλιτέχνη να παρουσιάσει την πραγματικότητα του καθένα μας, μέσα από αντικρουόμενες εικόνες έντονης ευφορίας και απόγνωσης, πάντα όμως μέσα από τις χαρακτηριστικές μορφές του. Λατρεία, απέχθεια ή αδιαφορία, ο Condo είναι ένας καλλιτέχνης με τόσο ξεχωριστή ταυτότητα, έντονο και σκοτεινό χιούμορ, που ακόμη και το συχνά βαρετό μοτίβο των δύσμορφων φιγούρων του, δεν μπορεί να αναιρέσει τον προκλητικά ενδιαφέρον καλλιτεχνικό του κόσμο. Γ.Ε. 3/5