EXHIBITIONS / ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Lostinathens @ Camp
2.5

Η Αθήνα έχει αλλάξει πρόσωπο. Αναμφισβήτητα. Δεν ανοίγεται στους άλλους με την ίδια ευκολία. Δε νιώθει εμπιστοσύνη. Εκπέμπει το άσχημο, κουρασμένο πρόσωπο της. Μια φιγούρα χαμένη, σε μια πόλη που βυθίζεται σε μια πρωτόγνωρη κοινωνική αναταραχή. Με πόση διαύγεια, πρωτοπορία και έμπνευση μπορούν να αντιμετωπίσουν 18 καλλιτέχνες τη νέα προσωπικότητα που διαμορφώνει η πρωτεύουσα, τον καινούργιο εαυτό που αναπλάθουμε όλοι;

Μπροστά από το δημαρχείο της Αθήνας, το ανθρώπινο κοκτέιλ εθνικοτήτων που κάθεται σε οποιοδήποτε διαθέσιμο μέρος της πλατείας Κοτζιά, μοιάζει χαμένο και ξεχασμένο σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της πόλης. Λειτουργεί όμως ως ιδανικός φυσικός προθάλαμος για την έκθεση «Lostinathens» του νεοσύστατου πολιτιστικού χώρου Camp στην οδό Απελλού. Στον δεύτερο όροφο του αναδιαμορφωμένου νεοκλασικού ζωγραφικοί πίνακες, φωτογραφίες, γλυπτά και εγκαταστάσεις προσπαθούν να αποτυπώσουν το φαινόμενο των καιρών του να αισθάνεσαι χαμένος στην Αθήνα. Χαμένος στην ίδια σου την πόλη. Η Βικτώρια Δεληγιάννη παρουσιάζει μέσα από την εγκατάσταση της «Αθηναϊκές εμπορικές στοές» μια πλήρη και ξεχωριστή πτυχή της Αθήνας που χάθηκε. Μέσα από μια βίντεο εγκατάσταση και μια σύντομη ιστορική αναδρομή, αναδεικνύει ένα κομμάτι της πόλης που άνθισε και τώρα παραπαίει. Εξαιρετικά ευρηματική και με αιχμηρό χιούμορ η εγκατάσταση του Ανδρέα Βούσουρα «Athens postcard to Jimmie Durham 1&2», στο ίδιο κλίμα και το έργο του Μπάμπη Καραλή «Είναι παράλογο να κυνηγάς το φως με τη σκιά σου». Περισσότερο παιδική, με έξυπνο όμως σχόλιο η εγκατάσταση της Άντζυ Καρατζά αλλά και αυτή του Γιάννη Κουτρούλη «Μερικά (10) πράγματα που πρέπει να έχεις μαζί σου όταν χαθείς στην Αθήνα». Ιδιαίτερη στιγμή το φωτογραφικό κολάζ του Brodl Brems «Displacement activity» που σχολιάζει με τη μεγαλύτερη διαύγεια το τίτλο της έκθεσης. Η έκθεση που επιμελήθηκαν οι Γιώργος και Δημήτρης Γεωργακόπουλος, πιάνει τον παλμό, ψιθυρίζει το σχόλιο και κερδίζει πόντους για το οξυδερκές και συχνά καυστικό χιούμορ της σε επιμέρους σημεία. Μπορεί να μην πρόκειται συνολικά για κάτι αριστουργηματικό, εντυπωσιακά ευρηματικό και πρωτότυπο. Η όλη προσπάθεια όμως αποδεικνύει ότι οι συντελεστές της κρατούν την άκρη του κουβαριού, έχουν ανοίξει το δρόμο και πειραματιζόμενοι ερευνούν, χαμένοι μέσα στην πόλη. Γ.Ε.