THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Venison @ Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
3

Πρόκειται για ό,τι πιο αληθινά πρωτοποριακό ανέβηκε φέτος. Μια παράσταση που προσπάθησε να φιλοσοφήσει επί της ουσίας, μετατρέποντας με αψεγάδιαστη αισθητική ένα υπόγειο γκαράζ σε ατμοσφαιρική σκηνή. Πόσο άδικο όμως η νεανική ορμή της ομάδας The Helter Skelter Company, να δυσκολεύεται στη δημιουργία μιας αναγκαίας ροής, σε ένα έργο που αν είχε σαφέστερο πυρήνα και ήταν συντομότερο θα μάζευε δάφνες σωρηδόν.

Το Venison (κρέας από κυνήγι) παίρνει ως βάση την τραγωδία Ευμενίδες του Αισχύλου και αναμειγνύει δόσεις «εγκληματικού» Ντοστογιέφσκι. Καθόλου χαώδες στην πραγματικότητα. Η ιστορία ξεκινά από το διάδρομο ενός νοσοκομείου όπου ένας άνδρας πεσμένος στο πάτωμα αρχίζει το μακάβριο ψυχολογικό παιχνίδι του με το διάβολο και τρεις νοσοκόμες-αλεπούδες(!). Ο κεντρικός ήρωας θα βρεθεί αντιμέτωπος με ορισμένα αρχέγονα δίπολα (γυναίκα-άντρας, άνθρωπος-θεός, ζωή-θάνατος) τα οποία θα βιώσει με κινηματογραφικό τρόπο, προσπαθώντας ύστερα να τα ερμηνεύσει μέσα από τις τρεις διαφορετικές διαστάσεις που ολοκληρώνονται διαδοχικά. Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου δημιουργός και σκηνοθέτης του έργου έφτιαξε μια παράσταση με μεγαλύτερο προτέρημα της το γεγονός ότι ενεργοποιεί την σκέψη. Ωθεί σε προσωπικές αναζητήσεις που ακολουθούν το θεατή έξω από το θέατρο. Το ξεχωριστό δραματουργικό αποτέλεσμα συνδυάζεται από ένα εξαιρετικό τεχνικό σύνολο που εργάστηκε για το «Venison». Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Δήμητρας Λιάκουρα δημιουργούν ένα στυλιζαρισμένο και ταυτόχρονα βαθιά ατμοσφαιρικό περιβάλλον, όπως ακριβώς και ο μελετημένος σχεδιασμός ήχων του Αντώνη Μόρα, οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα αλλά και τα γλυπτά του Περικλή Πραβήτα. Οι ηθοποιοί Λένα Δροσάκη, Ιωάννα Μιχαλά, Ελένη Μολέσκη, Θάνος Παπακωνσταντίνου και λιγότερο ο Μάριος Παναγιώτου συνδράμουν αριστοτεχνικά σε ένα είδος σύγχρονου θεάτρου δημιουργικό, φρέσκο και παλλόμενο που κερδίζει εν τη γένεση του μια ξεχωριστή θέση. Οι αναλογίες και το μέτρο είναι που θέλουν προσοχή.
|Γιώργος Ευφραιμίδης