THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Χάρτινα λουλούδια @ Θέατρο Ιλίσια
2.5

Όχι τόσο το έργο, όσο ο πρωταγωνιστής και ο σκηνοθέτης είναι που ξεφεύγουν από την «τετράγωνη» οπτική του κειμένου όπου τα νοήματα προσκρούουν χωρίς διέξοδο από την μια πλευρά στην άλλη. Εκμηστηρεύσεις, σφροδρές συγκρούσεις, μα περισσότερο από όλα υπαρξιακές αναζητήσεις είναι που κινούν τα νήματα των «Χάρτινων λουλουδιών» του Egon Wolff.

Οι δυο ήρωες γνωρίζονται όταν η Εύα, καθως πρέπει κυρία της μεσαίας τάξης, δέχεται την ευγενική προσφορά του Μπαρακούντα, ενός ρακένδυτου νέου, να της μεταφέρει τα ψώνια στο σπίτι. Στο χώρο του σπιτιού θα «εγκλωβίσουν» τους εαυτούς τους, μαθαίνοντας ουσιαστικά και αποκαλύπτοντας ο ένας στον άλλο, ότι ποτέ δεν ομολόγησαν. Διάλογοι που θα αναδείξουν το κοινωνικό χάσμα των τάξεων, τη διαφορετικότητα, την ελευθερία της σκέψης, την πανανθρώπινη ανάγκη για αγάπη και τρυφερότητα αλλά και την αιώνια πάλη των δυο φύλων. Όλα σε δυικό αριθμό. Στο έργο άλλωστε είναι γενικότερη η αίσθηση της αέναης αντιμαχίας δυο ανόμοιων συντελεστών. Δομή που προσπαθεί να προκαλέσει τον θεατή προκειμένου να εμπλακεί συναισθηματικά, να αναζητήσει κομμάτια του εαυτού του και εν τέλει να πάρει το μέρος ενός εκ των δυο ηρώων. Ο ταλαντούχος Κώστας Φιλίππογλου εντείνει την αίσθηση των αντίθετων πόλων με εύστοχες σκηνοθετικές παρεμβάσεις, όπως η εξαιρετική ιδέα της παράλληλης δράσης σε δυο τραπέζια. Είναι αληθινά εντυπωσιακός ο σκηνικός τρόπος που προσεγγίζει το έργο εντάσσοντας ακόμη και στοιχεία χοροθεάτρου στην υπαρξιακή αναζήτηση των ηρώων. Ιδανικός εκφραστής για τον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Άρης Σερβετάλης. Απομυζεί την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του ήρωα που υποδύεται, προσαρμόζοντας την στο δικό του ιδιαίτερο κόσμο, σε μια υποδειγματική ερμηνεία όπου ακόμη και η μετακίνηση ενός επίπλου δέχεται όλη την υποκριτική του μαεστρία. Η Κατερίνα Λέχου από την άλλη, δίπλα στον εξαιρετικό συμπρωταγωνιστή της, χωρίς να απογοητεύει, φαίνεται απλά υποδιέστερη. Τα «Χάρτινα λουλούδια» είναι αναμφίβολα μια καλοδουλεμένη παράσταση με μια χαοτική όμως πορεία, αφού στην προσπάθεια της να εκμυστηρεύσει κάτι συγκεκριμένο, καταπιάνεται με πολλά επιμέρους χάνοντας το ουσιαστικό νόημα.

|Γιώργος Ευφραιμίδης