THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
O Ορφέας στον Άδη @ Εθνικό Θέατρο
3.5

Καλά μελετημένη όπως οι κινήσεις σε μια παρτίδα σκάκι με δυνατούς αντιπάλους, η παράσταση που σκηνοθέτησε η Ελβετίδα Barbara Weber. Σε ένα ατμοσφαιρικό περιβάλλον, με καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες και ερμηνείες που μεταδίδουν πως βιώνουν την αλήθεια των ρόλων τους, ο Ορφέας που κατεβαίνει στον Άδη και προσγειώνεται στην σκηνή του Εθνικού είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φετινές θεατρικές επιλογές.

Ο Τενεσσί Ουίλλιαμς εμπνέεται από τον αρχαιολογικό μύθο του Ορφέα και ρίχνει τον πρωταγωνιστή του στην αρένα του δικού του Άδη, στον αμφιλεγόμενο, ρατσιστικό και συντηρητικό Αμερικάνικο Νότο. Εκεί, ο 30χρονος Βάλ Ξαβιέ θα αποφασίσει να αλλάξει την απείθαρχη καθημερινότητα του με αντάλλαγμα μια τίμια και ήρεμη ζωή. Όλα θα ξεκινήσουν αλλά και θα τελειώσουν στο κατάστημα υποδημάτων του ζεύγους Τόρανς, όπου θα αναζητήσει δουλειά. Θα γίνει περιζήτητος από τις γυναίκες της πόλης και ταυτόχρονα ανεπιθύμητος από τους άντρες της περιοχής, την ώρα που ο απροσδόκητος έρωτας με την εργοδότρια του ορίσει την πορεία της ζωής του. Η Weber «απλώνει» με επιμέλεια στην σκηνή το κλασικό θεατρικό κείμενο σε μια προσπάθεια να αναδείξει όλες τις πτυχές της σύγχρονης τραγωδίας του Ουίλλιαμς. Καταφέρνει και χτίζει με συνέπεια την πλοκή του έργου, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην προσωπικότητα και το βάθος των χαρακτήρων ενώ προσφέρει σε άρτια δοσολογία μια νεωτεριστική ματιά στην συνολική μορφή του έργου. Υπέροχο το σκηνικό του Michel Schaltenbrand ισορροπεί μεταξύ vintage μινιμαλισμού (καρέκλες, ταμείο, τηλέφωνο) και σύγχρονης αισθητικής (εγκατάσταση από λάμπες φθορίου). Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου εφοδιάζει τον Βάλ που υποδύεται με όλη την αύρα που του αναλογεί την ώρα που η Λυδία Φωτοπούλου ως Λέηντυ παλεύει να δαμάσει την υπερενεργητικότητα που προσπαθεί να αποδώσει στην πρωταγωνίστρια, σε μια συνολική ερμηνεία που ξεχωρίζει. Είναι γενικότερη η αίσθηση πως όλοι οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται πολύ πάνω από το μέσο όρο στις απαιτήσεις των ρόλων τους σε μια παράσταση που δεν κερδίζει το τίτλο της καλύτερης της χρονιάς αλλά που σίγουρα διαθέτει πολλά θέλγητρα για να πείσει θεατές με απαιτήσεις.
|Γιώργος Ευφραιμίδης