EXHIBITIONS / ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Διονύσης Καβαλλιεράτος «Ο γιος του αετού σπάει τα πόδια του. Ο γιος του αετού περπατάει με τα χέρια» @ Bernier / Eliades
3.5

Ένα βασικό χαρακτηριστικό για να ξεχωρίσει κανείς μέσα στο πλήθος έναν ιδιαίτερο καλλιτέχνη, είναι η πρώτη αίσθηση που δημιουργεί το αντίκρισμα των έργων του. Αν η σκέψη πως «αυτό κάπου το έχω ξαναδεί» κόψει πρώτη το νήμα των αντιδράσεων, τότε το στοίχημα έχει μάλλον χαθεί. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει στην περίπτωση του Διονύση Καβαλλιεράτου. Ένας κόσμος ολότελα δικός του, ποτισμένος με πλούσιες στρώσεις σουρεαλισμού και άφθονες δόσεις ξεχωριστού χιούμορ.

Ο Καβαλλιεράτος στην έκθεση του καταπιάνεται με γλυπτά μικρής και μεγάλης κλίμακας από ξύλο, πηλό ή μικτή τεχνική, καθώς και σχέδια (υποδεέστερου ενδιαφέροντος) με μολύβι και κάρβουνο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, βλέποντας τα έργα του, πως ο 32χρονος καλλιτέχνης έχει μια εξαιρετικά γοητευτική αίσθηση του χιούμορ. Άλλοτε σκοτεινή σαν το σαρδόνιο γέλιο ενός πειρατή (από παλιότερο γλυπτό του) και άλλοτε τόσο έντονη και κωμική όπως η φωνή του γνωστού ζωγράφου Goya την ώρα που κάνει κατακόρυφο. Στις δημιουργίες του άλλωστε, μπλέκει μέσα σε έναν παντελώς ετερόκλιτο σύμπαν, την πολιτική, τη μυθολογία, τη θρησκεία, το θάνατο και την έννοια του φύλου με μια αμιγώς ειρωνική ματιά. Η pop κουλτούρα που χαρακτηρίζει τα έργα του, θίγοντας και σχολιάζοντας συχνά πολύ εύστοχα την κοινωνική δομή, μπορεί να μην ακολουθεί συνολικά κάποια συγκεκριμένη νοηματική ακολουθία, παρόλα αυτά θριαμβεύει με την οξύτητα του μηνύματος που εκπέμπει. Αν και μόνιμος κάτοικος Βερολίνου μάλιστα, αρκετά από τα έργα του «μιλούν» με ελληνική συνείδηση σχολιάζοντας εύστοχα την επικαιρότητα, όπως ο ξεχωριστός «Κος Τουλούμπας» ή το «Ο Κουταλιανός Κουταλιανός Κουταλιανός, ο Μπαμπούλας και ο Καπετάνιος χορεύουνε συρτάκι». Ο Καβαλλιεράτος είναι από τις περιπτώσεις των καλλιτεχνών που με τα έργα του δημιουργεί την ιδιόμορφη επιθυμία στον θεατή να γνωρίσει τον άνθρωπο που ευθύνεται για όσα βλέπει μπροστά του. Να μάθει περισσότερα για τις πηγές έμπνευσης του, τις σκέψεις, τα πιστεύω του, το αγαπημένο του βιβλίο και τραγούδι. Κι αυτό είναι κάτι που σπάνια συμβαίνει.
|Γιώργος Ευφραιμίδης