EXHIBITIONS / ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Tom Ellis “Works Like People” @ Ελένη Κορωναίου Gallery
3

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιδέα που ξεφεύγει από τα γνώριμα πλαίσια καλλιτεχνικής έμπνευσης και δημιουργίας είναι η θεωρητική παλέτα στην οποία βασίζονται τα έργα του Tom Ellis. Στην πρώτη του ατομική έκθεση στην Ελλάδα ο 40χρονος βρετανός παρουσιάζει γνωστά έργα διάσημων –και όχι μόνο- καλλιτεχνών, τα οποία ζωγραφίζει εκ νέου και ύστερα παρεμβατικά τα αποδομεί, σ’ ένα αποτέλεσμα που δεν δικαιώνει όμως το ευφάνταστο της αρχικής σύλληψης.

Η ιδέα απλή και πρωτότυπη ταυτόχρονα. Ο Ellis μελετά παλιούς καταλόγους από συλλογές μουσείων και εμπνέεται από πίνακες γνωστών ζωγράφων όπως οι Velázquez, Pettenkoffen, Fragonard και Delacroix αλλά και ξεχασμένων καλλιτεχνών του 18ου και 19ου αιώνα. Ζωγραφίζοντας αντιγράφει με χιουμοριστική πειστικότητα τα έργα και στη συνέχεια τα αλλοιώνει με μαύρο μαρκαδόρο. Κύριο του μέλημα είναι να αποσυμπιέσει την σοβαρότητα και το κύρος των έργων που επαναζωγραφίζει. Χωρίς να πετυχαίνει με σαφήνεια τον στόχο του ο Ellis χρησιμοποιεί τους «μεταλλαγμένους» πίνακες για να ανοίξει μια τεράστια συζήτηση για την καλλιτεχνική αξία και σημαντικότητα. Χρησιμοποιώντας ουσιαστικά δυο πίνακες σε έναν, τον πρωτότυπο και τον επεξεργασμένο έπειτα με μαρκαδόρο, ακουμπά επιδερμικά στο ζήτημα των αμφιλεγόμενων μηχανισμών παραγωγής πολιτισμού και όλων των αδελφικών ζητημάτων. Δίνει έμφαση στα μάτια των προσωπογραφιών που επιλέγει και με κύρια διάθεση το χιούμορ στην ήδη πρωτότυπη ιδέα του, σφυρηλατεί μια ξεχωριστή καλλιτεχνική προσωπικότητα. Η πρωτότυπη όμως ιδέα δεν αρκεί. Οι «αγνές» προθέσεις δεν φτάνουν. Είναι από τις περιπτώσεις που το θεωρητικό επίπεδο, η εύστροφη βάση, η μαγιά της δημιουργίας δεν αποτυπώνεται στα έργα με την ίδια θριαμβευτική διάθεση αλλά κυρίως το ίδιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η χιουμοριστική πρόθεση συρρικνώνεται σε ένα αμήχανο σχόλιο που στερείται φαντασίας, παρεμβατικότητας και εκκίνησης εμβριθούς διαλόγου σε μια έκθεση που υποσχόταν πολλά αλλά παρουσίασε λίγα.
|Γ.Ε