THEATRE / ΘΕΑΤΡΟ
Το Πεπρωμένο oνομάζεται Κλοτίλδη @ Bios
4.5

Απολαυστική τρέλα, ευρηματική σκηνική προσέγγιση, ιλιγγιώδης ρυθμός που παρασύρει και τρεις υπέροχες ερμηνείες, σε μια από τις καλύτερες χαμηλού κόστους -αλλά υψηλών προδιαγραφών- παραστάσεις της περιόδου. Η Αμαλία Καβάλη και ο Γιάννης Σοφολόγης διασκεύασαν και σκηνοθέτησαν το μυθιστόρημα του ιταλού συγγραφέα, Τζοβάνι Γκουαρέσκι «Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη», που γράφτηκε το 1942. Το έργο με σκηνές στους δρόμους στης Νέας Υόρκης, σε κελιά φυλακών και απομονωμένα νησιά είναι μια περιπετειώδης και σουρεαλιστική ιστορία, για ένα ασυνήθιστο έρωτα που γιορτάζει την ευτυχή κατάληξη του, με ένα ποτήρι παλαιωμένο(!) ρετσινόλαδο.

Η θεατρική διασκευή απογειώνει τη θυελλώδη πλοκή του έργου καθώς οι νεοελληνικές χιουμοριστικές προσθήκες (υπέροχη αίσθηση σύγχρονου χιούμορ), ενισχύουν κι αποδίδουν με απόλυτη επιτυχία το κωμικό χαρακτήρα της παράστασης. Στον ίδιο βαθμό η σκηνοθεσία. Η έμπνευση των Καβάλη και Σοφολόγη είναι γοητευτικά ευρηματική καθώς στήνουν με ένα τραπέζι και δυο καρέκλες, νησιά, πλωτά καζίνο και πειρατικά καράβια, όσο ο Gary Salomon, που έχει γράψει την πρωτότυπη μουσική και την παρουσιάζει με μια ηλεκτρική κιθάρα ζωντανά στην σκηνή, συμβάλει καθοριστικά στην ατμόσφαιρα των σκηνών. Το καλό τριτώνει και στις ερμηνείες. Η εντυπωσιακά άριστη Καβάλη, ο απολαυστικός Σοφολόγης (που αργεί ελάχιστα να βρει το ρυθμό) και ο Salomon, ως κρυφό ερμηνευτικό χαρτί, οργώνουν τα ελάχιστα τετραγωνικά του σκηνικού χώρου που επιμελήθηκε η Ζωή Μολυβδά-Φαμέλλη, «απλώνουν» το ταλέντο τους και υπηρετούν με αξιοζήλευτη δημιουργική τρέλα μια παράσταση, που χαίρεσαι να βλέπεις, σε ένα από τα θεατρικά υπόγεια της πόλης, που αναδεικνύει διαμάντια. Οι μικρές ατέλειες αποσιωπώνται, σε μια παράσταση που αξίζει, να μην χάσετε. Γ.Ε